خب... دیگه جایی برای ساختن نیست. حتی اگر این بار تو بخواهی. خداحافظ. افسوس. این شاید اولین باری بود توی زندگی که هرچه شد، هر چه شد، هر چه شد، ایستادگی کردم. قد کشیدم با هر بار ساختن. ساختن وقتی که بیشتر از  ویرانه ای از خاکستر جلوی چشمم نبود. و این من را قوی، خوشحال و بزرگ می کرد. اما این بار دیگر حتی خاکستر هم نمی بینم. سخت. رنج آور .و تلخ. این حس که همه ای این تلاش ها بیهوده بوده یا فریب خوردم یا اصلن هیچ معنی ای نداشته، من را سرگشته از چیزی که بودم می کند. اما ادامه می دهم. میدانم چه روزهای سختی خواهم داشت. تا دوباره پیدا کنم خودم را. تا دوباره بسازم و معتقد بشوم به ساختن. خداحافظ. خراب کردی. بد خراب کردی.  + نوشته شده در  شنبه نهم دی ۱۳۹۶ساعت 0:3&nbsp توسط ممول  |  ادامه مطلب

سلام. من از شما، جز احترام، مهربانی و دوستی ندیدم. تا جایی که یاد گرفته بودم -از مادر برگ گلم، از پدر زحمت کش ام- به شما احترام گذاشته و قدردانتان خواهم بود. اما ادامه زندگی برایم غیرممکن شد. فکر می کردم از پس این کار غیرممکن -به گفته همگان- بر خواهم آمد. فکر می کردم کاری نشد را انجام خواهم داد و حرف همه حسودان و مغرضان را تباه خواهم کرد. نشد. آنچه همه ی این سالها کردم، جز با دوست داشتن نمی شد. دیگر اما بعد از روزها و هفته ها بررسی و فکر کردن، تصمیم دارم از این تلاش عبث دست بردارم. که اگر هنوز جانی بود، و امیدی می دیدم، حتما، برای سالهای دیگر هم دریغی نبود. اما دیگر حتی تلی از خاکستر هم نمی بینم که بخواهم برایش تلاش کنم. صحبت تقصیرات و گله ها و ندانم کاری ها بماند برای همان ها که می گفتند نمی شود. که اگر گوشم به آنها بدهکار بود، بارها شکسته بودم و مانده بودم از این راه. اما حالا راهی نیست که من ادامه بدهم. راه دیگری انتخاب شده و من هر چه در توان داشتم حتی اگر خلاف عقایدم، آموزه ها و ارزش هایم و حتی خلاف عرف همه دنیا بود، امتحان کردم تا برگردیم به مسیر. تا غبار فرو بنشیند. نشد. راه دیگری و کاروان دیگری و مسیر دیگری را انتخاب کرده. و آگاهانه و مطمئن. افسوس. من نامش را نه خیانت می گذارم، نه دروغ، نه فساد و نه حتی اشتباه. من نامش تنها "انتخاب" می گذارم. بدون هیادامه مطلب

خب.. امروز به یک نفشه ی خیلی کاربردی برای ساختن هم رسیدم. بستگی دارد جواب تو چه باشد. در اصل بستگی دارد تو بخواهی ادامه بدهی یا نه. 

وقتی تو بیایی.. خیلی چیزها عوض شده.. دیگر من، من نیستم. هیچکس دیگر مثل قبل نیست. نه از این تغییرات خلق و خویی و مقطعی. نه.. اینقدر آدم ها تغییر کرده اند که اصلا نمی شناسی شان. پدر حتما آلزایمر گرفته. برادرها حتما نام من را فراموش کرده اند. دوستانی که فقط خاطره هایی ضعیف از گذشته دارند. اینجا هم ادامه مطلب

شایدم چیزی مصرف می کنم این روزا. باید بد باشم. چمه خب. چرا نیستم پ؟ دیشب خواب دیدم اومدم. تو دنبال یه ترجمه ای کاری واسه شهرزاد بودی. هی دمغ شدم. با خودم گفتم اون سری که دنبال خونه و مصیبت. این سری هم این. اصن من واسه چی میام پس؟ بعد تو یکی از این مغازه های بازار تو یه چی خریدی. سرش چونه زدن و یه عتادامه مطلب

توخواب نبودی. من فکر میکنم خواب نبودی. و این بده.

رمانتیکترین زوججهان. دو رترینشان از ول.

تو هواپیما رو ابرا؟

یا تو رستوران؟

یا پاپاراتزی؟

هوم...

میدانی... یادم باشد آمدی آن مس.اک دو نقره را بگیرم. همه چیزهایی که می خو.استم برای خودم بخرم اما نخریدم تا برای جفتمان بخرم را بخرم.. یادم باشد اینجا را که نمی خوانی، آمدی نشانت بدهم چقدر جایت خالی بود.. کسی چه می داند.. شاید اصلن نیامدی.. شاید رفتی.. شاید من رفتم.. دیشب یک خواب عجیب دیدم... رفته بودی من و عصبانی... یک تکه اش مانده توی ذهنم.. داد می زدی توی زندان همه بلاها را سر آدم می آورند. تو توی زندانی یا من؟ الهی بمیرم. غمگین شدم. فرقی ندارد دیگر خیانت هم. توی زندانی و من اینقدر حق می دهم به تو. راست می گفتی. بمیرم برایت. برای خودمان. ایندنیا عجیب بازی هایی دارد.ادامه مطلب

اخر فیلم پاپیون میکفت من هنوز زنده م مادرفاکرز. فیلم بسته میشد با این جمله. پیروز میشد پاپیون با داد زدن این جمله. حتی اگه نشون میداد فرار کرده از زندان و زندکیشم توپ شده، فیلم اینقد اثیرگذار نبود. ولی فریاد زدن این جمله، خیلی امید داره توش.

هنوزم من نمیتونم داد بزنمش. ولی زنده م.

وقتی داشتم پاکشان می کردم خاطرات یک عمر رابطه آمد توی سرم. حالم بد شد از پاک کردنشان. باید مشروب بخورم

تولدت مبارک.

نیستم. همین. :(

امروز با یک حال خوبی بیدار شدم. نگراتن کننده است. یک روز دپ یک روز انرزژیک. دیشب خواب دیدم آمدم ایران برویم سیبنما و من باز برگردم. هیه!

تو یوگایی. من این سر دنیا به گا. :)) با حال بود!

نه، خوبم. امروز بنشینم پای دانشگاه ها و فیلان و کار.